Ik had natuurlijk iets over Hij of ik kunnen schrijven of over mezelf maar over het eerste had ik net hier al wat gezegd en over mezelf wil ik het niet hebben. Schrijven is een beetje als koken en als ik in een restaurant eet, ben ik meer geïnteresseerd in wat er op mijn bord ligt dan hoe het met de kok gaat.

mijn stukje kan je lezen op de facebookpagina van de jonge jury.

Ik was al een tijdje bezig aan het verhaal dat later Hij of ik zou worden toen ik een artikel tegenkwam over een tweeling die 9 oktober 1968 geboren was. Direct na de geboorte werden de meisjes ter adoptie aangeboden, beiden in een ander gezin. Elyse Schein en Paula Bernstein groeiden op zonder te weten dat ze de helft van een tweeling waren. Toen ze bijna 30 was, ging Elyse op zoek naar informatie over haar biologische ouders en kwam er achter dat ze een zus had. Ze zocht contact en later schreven ze samen een boek over: Identical Strangers. Ik heb het boek niet gelezen maar ik kan me voorstellen dat het spannend is om te zoeken waarin je op elkaar lijkt en waarin je verschilt. Blijft dat je de verloren tijd niet kan inhalen. Wat het verhaal nog wranger maakt is dat een wetenschapper de kinderen bij wijze van experiment uit elkaar gehaald had om te kijken welke invloed erfelijkheid en welke invloed de omgeving op hun ontwikkeling zou hebben. Zo zie je maar; gekke wetenschappers komen niet alleen in verhalen voor.

Een paar maanden geleden hoorde ik dat Hij of ik een van de kerntitels is, voor de jonge jury. Een van de twintig boeken waar ze extra aandacht aan besteden en daar ben ik natuurlijk heel blij mee. Tot in maart kan je stemmen en ik hoop natuurlijk dat je op mijn boek stemt. Stemmen doe je op de site van de jonge jury.

gif-animaties maakte ik zelf ook wel, voor ik Flash leerde kennen. Meestal waren ze klein en eerlijk gezegd niet erg mooi. Maar toen kwam ik deze tegen. Op het weblog van de maker staan er heel veel en de meeste zijn prachtig gemaakte filmpjes in een paar beelden.

even klikken voor de hele afbeelding.

Wegwezen! is uit. Afgelopen week kreeg ik het thuis en ik heb het natuurlijk gelezen. De verhalen van de andere schrijvers en dat van mijzelf, want gedrukt in een boek lees je het toch een beetje voor de eerste keer. Onvergelijkbare verhalen zijn het geworden, want ook al gaan ze (bijna) allemaal over reizen, er is verder weinig waarin ze op elkaar lijken. En dat vind ik als lezer wel zo leuk.

Meer over Wegwezen! bij Querido

Nee, jij niet. Zo heet het boek met reisverhalen dat in juni uitkomt en waarvoor ik een verhaal geschreven heb. Amandines Grand Tour heet mijn verhaal en het gaat over de Grand Tour van Amandine. Meer kan ik er natuurlijk niet over zeggen. Nog een maandje wachten.

Hij of Ik is een van de twintig kerntitels van de Jonge Jury voor 2012 en dat vind ik heel bijzonder. Stemmen gaat nog niet maar als het zover is, laat ik het weten (en hoop ik natuurlijk dat je op mijn boek stemt).
Meer over de jonge jury

Katsumi Hayakawa woont in Tokyo en maakt installaties van papier. Ze doen me een beetje denken aan de reliefs van Jan Schoonhoven. Van afstand ziet het er technisch uit maar van dichtbij zie je dat het knip en plak werk is. De hogeschool van het knip en plakwerk, dat wel.